Systemy emerytalne
Ubezpieczeniowy system emerytalny i redystrybucja świadczeń emerytalnych obniżają koszty systemu.

2. Strukturalne koszty systemów emerytalnych

Obowiązkowe odprowadzanie składek do systemu emerytalnego wiąże się z bieżącymi wyrzeczeniami, co wzbudza niechęć płatników. Nie mają oni pewności, że dożyją wieku emerytalnego, ani czy na emeryturze będą przebywać przez 5 czy np. 25 lat. W związku z tym nie wiadomo, w jakim stopniu skorzystają z tego systemu i jakie środki powinni w nim zgromadzić. Jak więc, możliwie niskim kosztem, zapewnić niezbędne warunki do życia pokoleniom starszych ludzi ?System emerytalny oparty na zasadzie, że każdy emeryt korzysta wyłącznie ze zgromadzonych przez siebie środków, a niewykorzystane podlegają dziedziczeniu, wymaga odkładania wysokich składek, pozwalających na zebranie na indywidualnym koncie tak dużych kwot które wstarczą na wypłatę miesięcznych świadczeń przez maksymalny osiągany okres życia na emeryturze. Znacznie niższych składek, przy identycznym miesięcznym świadczeniu, wymaga system o charakterze ubezpieczeniowym, w którym zgromadzone kwoty tworzą wspólny fundusz emerytalny, który wystarczyć ma na średni okres życia na emeryturze. Oznacza to, że osoby dłużej przebywające na emeryturze wykorzystają więcej wspólnie zgromadzonych środków niż osoby zmarłe wcześnie i że z systemu nie są wycofywane środki w wyniku ich dziedziczenia. System, w którym wysokość emerytury jest proporcjonalna do kwoty składek zapisanych na indywidualnym koncie podzielonej przez prognozowaną przeciątną długość życia, wymaga składek o takiej wysokości, aby nawet osoby mało zarabiające wpłaciły kwotę wystarczającą na wypłatę minimalnej emerytury socjalnej. Na niższe procentowo składki od wynagrodzeń  pozwala system zakładający wypłatę, równej dla wszystkich, minimalnej emerytury lub oparty na innej formie redystrybucji świadczeń w ramach pokolenia emerytów.